Avrupa’dan takas ürünleriyle ayrılan gemiler, "Orta Geçit" denilen tehlikeli bir yolculuğa çıkardı. Mürettebat genellikle çaresiz acemilerden oluşur, kaynaklar tükendikçe denizciler de köleler gibi zorluk yaşardı. Köleler, güverte altında zincirli ve havasız ambarlarda tutulur, sadece yemek ve egzersiz için çıkarılırdı. Kötü koşullara rağmen 1700’lerin başında %24 olan ölüm oranı, yüzyıl sonuna doğru %6.6’ya düşmüştür. Bu yolculuk, tarihin en trajik ve insanlık dışı süreçleri

17. asra dek altın peşinde olan Avrupalılar, Amerika’daki iş gücü ihtiyacıyla rotayı köle ticaretine kırmıştır. Bu süreçte yerli krallar ve simsarlar, savaş esirlerini satarak büyük kazanç sağlamış; ticaret kıyılardan iç kesimlere yayılmıştır. Limanlarda sağlık kontrolünden geçen 15-35 yaş arası köleler; barut, tüfek, alkol ve özellikle kaliteli Hint kumaşları karşılığında takas edilmiştir. Afrikalı yöneticiler, 19. asra dek düşük kaliteli İngiliz malları yerine bu lüks ürünl

1756'da başlayan 7 Yıl Savaşları, İngiltere'nin zaferiyle sonuçlanmış ve Fransız tehdidini ortadan kaldırmıştır. Savaşta askeri özgüven kazanan koloniler, zafer sonrası genişleme arzusu duyarken; İngiliz Parlamentosu yeni toprakları iskana kapatmış ve savaş borçları için ağır vergiler koymuştur. "Temsilsiz vergilendirme olmaz" diyen koloniler, merkeziyetçi merkantilist politikalara direnmiş; yerel meclislerin yetki mücadelesi Amerikan Bağımsızlık Savaşı’nın temelini atmıştır.