Giancarlo Casale, "Osmanlı Hint Okyanusu Siyaseti" eserinde, Osmanlı’nın 16. yüzyılda Portekiz ile girdiği küresel rekabeti analiz ederek yerleşik "kara imparatorluğu" algısını sarsmaktadır. Mısır’ın fethiyle başlayan bu süreçte; Açe’ye uzanan donanmalar, Piri Reis’in haritaları ve halifeliğin küresel etkisiyle Osmanlı, okyanuslarda stratejik bir "Keşif Çağı" aktörü olarak boy göstermiştir.

6-7 Eylül, organize bir linç olarak 11 ölüm ve 5317 tesisin tahribiyle sonuçlanmıştır. Komünistlere yıkılmak istenen suç, Yassıada yargılamalarında DP tertibi olarak tescillenmiştir. Bu trajedi, azınlıkların iktisadi yıkımına ve kitlesel göçüne yol açan karanlık bir dönüm noktasıdır.

1756'da başlayan 7 Yıl Savaşları, İngiltere'nin zaferiyle sonuçlanmış ve Fransız tehdidini ortadan kaldırmıştır. Savaşta askeri özgüven kazanan koloniler, zafer sonrası genişleme arzusu duyarken; İngiliz Parlamentosu yeni toprakları iskana kapatmış ve savaş borçları için ağır vergiler koymuştur. "Temsilsiz vergilendirme olmaz" diyen koloniler, merkeziyetçi merkantilist politikalara direnmiş; yerel meclislerin yetki mücadelesi Amerikan Bağımsızlık Savaşı’nın temelini atmıştır.