1873 Krizi, 1840-1873 arası yaşanan %250’lik büyümenin ardından gelen ilk büyük küresel depresyondur. Viyana Borsası'ndaki çöküşle tetiklenen bu süreç, Osmanlı'nın 1876'da iflasına ve korumacı politikaların yükselmesine yol açmıştır. Kriz sonunda İngiltere liderliğini kaybederken, ABD ve Almanya küresel gücün yeni merkezleri olmuştur.

İbn-i Haldun, vergiler arttıkça üretimin azaldığını ve devlet gelirinin düştüğünü 14. yüzyılda Mukaddime'de açıklamıştır. Bu durum 1974'te "Laffer Eğrisi" olarak formüle edilmiştir. Yüksek vergiler halkı sefalete ve kayıt dışına iterken, optimum oranlar ekonomiyi canlandırır.

8. yüzyılda feodalizmin doğuşuyla ticaret durmuş, takas ve yerel üretim hakim olmuştur. 10. yüzyılda ulaşım güvensizliği ve para darlığı ekonomiyi daraltırken, 11. yüzyılda Haçlı Seferleri ve nüfus artışı canlılık getirmiştir. Veba salgını sonrası iş gücü değerlenmiş, serflik çözülerek nakdi vergiye geçilmiştir. Kralları destekleyen burjuvazinin güçlenmesi ve orduların modernleşmesiyle 15. yüzyılda feodal düzen yerini merkezi ve kent odaklı yeni bir ekonomik yapıya bırakmıştı