Türk mitolojisindeki Tufan anlatısı, Sümer kaynaklı metinlerle büyük benzerlikler gösterir ve insanlığın ortak hafızasını yansıtır. Gökten inen bir tekenin uyarısını dikkate alan yedi kardeş, bir gemi inşa ederek her hayvandan bir çifti yanlarına alıp tufandan kurtulmuşlardır. Tufan sonrası Tanrı Ülgen "ak bodun"u, ondan güç çalan Erlik ise "kara bodun"u yaratarak iyilik ve kötülüğün kadim ayrımını başlatmıştır.

Türklerde "ant içmek", kökeni kadim ritüellere dayanan kutsal bir söz verme biçimidir. Göktürkçedeki "ant" damgasının (𐰦) bir tas ve kan damlalarını simgelemesi, Herodotos’un İskit tasvirleriyle örtüşür: Ant içenler, bir kaba kanlarını karıştırıp silahlarını daldırır ve bu karışımdan içerlerdi. İslamiyet sonrası bu kan içme geleneği yerini Kur’an’a el basmaya bıraksa da "içmek" eylemi deyim olarak yaşamaya devam etmiştir. Yalan yere ant içmenin cezası ise tarihte"ölüm" olmuş