6-7 Eylül, organize bir linç olarak 11 ölüm ve 5317 tesisin tahribiyle sonuçlanmıştır. Komünistlere yıkılmak istenen suç, Yassıada yargılamalarında DP tertibi olarak tescillenmiştir. Bu trajedi, azınlıkların iktisadi yıkımına ve kitlesel göçüne yol açan karanlık bir dönüm noktasıdır.

İstanbul'un işgal döneminde Patrikhanenin sergilediği tutumla başlayan gerginlik, Cumhuriyet döneminde mübadele ve Varlık Vergisi gibi politikalarla derin bir güvensizlik zeminine oturmuştur. İkinci Dünya Savaşı yıllarında azınlıkların "Nafia" askeri olarak silahsız çalıştırılması, devlet ile Rum azınlık arasındaki ilişkileri daha da yıpratan toplumsal bir travmaya yol açmıştır.