13. yüzyılın büyük mutasavvıfı Mevlana Celaleddin Rumi, başyapıtı Mesnevi'de hakikati anlatmak için zaman zaman şaşırtıcı derecede çıplak ve müstehcen hikayelere başvurmuştur. Bu kıssalar, sıradan birer "ahlaksızlık" anlatısı değil, nefsin (egonun) çirkinliğini ve insanın hayvani arzularına yenik düşmesinin vahametini gösteren keskin alegorilerdir.