28 Haziran 1923 tarihinde Rauf Orbay tarafından Halife Abdülmecid Efendi’ye gönderilen geçmiş olsun telgrafı incelenmektedir. Hüseyin Baran Pekmen’in sunduğu belge, at ısırması hadisesi sonrası Ankara’nın İstanbul’daki saray protokolüne gösterdiği hürmeti ve kullanılan ağdalı diplomatik dili gün yüzüne çıkarmaktadır.

İslam belirli bir yönetim şekli emretmemiş; idareyi şura, biat ve adalete bırakmıştır. Dört Halife dönemi, kabile geleneğine uygun bir istişareyle yürütülürken; Kur'an'daki hükümdar peygamber örnekleri monarşinin de meşruiyetini gösterir. Önemli olan rejimin biçimi değil, toplumun huzuru ve din hürriyetinin korunmasıdır.