İsa'nın Vaftizi

Leonardo ile Verrocchio’nun ortak çalışması sonucu ortaya çıkmış bir tablodur. 1470’lerin ortalarında tamamlanmıştır. Leonardo tarafından çizilen en soldaki meleğin en çarpıcı özelliği dinamizmdir. Verrocchio’nun çizdiği sağdaki donuk yüzlü melek ise boş gözlerle diğere meleğe bakıyor. Verdiği anlam kendisinden çok daha canlı ve ifade yüklü melekten etkilenmiş olmasıdır. ‘’ Yanındaki diğer meleğe hayretle, sanki başka bir dünyadan gelen bir ziyaretçiymiş gibi bakmaktadır.’’ Yorumu’da Kenneth Clark tarafından yapılmıştır. Gerçektende Leonardo’nun çizmiş olduğu melek anlamlı gözlerle bakıyor. Diğer melek ise bu anlamlı bakışı hayretle seyrediyor. ‘’İsa’nın Leonardo tarafından çizilen bacaklarını Vaftizci Yahya’nın Verrocchio tarafından çizilen bacaklarıyla karşılaştırın. Verrocchio çizdikleri dikkatli bir gözlemcinin gerçekte görebileceğinden daha keskin hatlara sahiptir. Öte yandan Leonardo, İsa’nın açıkta kalan kasık kıllarındaki kıvrımları bile titizlikle bulanıklaştırmıştır.’’ Leonardo resim yaparken keskin hatlar yapmaktan kaçınır. "Resim yaparken belirgin ve kaba konturlar ve profillerden ziyade dumansı bir görünüm elde etmeyi amaçlayın" demiştir. Arka planda Verrocchio’nun çizdiği ağaçlar ve çalılar cansız bir görünüm sunarken Leonardo’nun çizmiş olduğu sarp kayalıklardan akan nehir çok daha doğal bir görüntü sunmaktadır. ‘’Verrochio’nun yavan palmiye ağacını saymazsak resmin arka planı, doğal gerçeklikle hayal aleminin büyülü bir karışımını sergilemektedir.’’

İsa’nın Vaftizi tablosu ile birlikte Verrocchio, Leonardo’nun ustası olmaktan çıkıp işbirlikçisine dönüşmüştür.

Kaynak

Walter Isaacson, Leonardo Da Vinci, (Ç. Emre Gözgü), Domingo Yay, İstanbul, 2020.