cephedeki orduyu denetlemek ve taarruz hazırlıklarını yönetmek üzere Ankara'dan ayrılacak olan TBMM Başkanı Mustafa Kemal Paşa'nın, meclis ve hükümet işlemlerini kendi adına yürütmesi için yetkiyi İkinci Başkan Dr. Adnan Adıvar'a bıraktığı resmî olarak belgelenmektedir.

Nizam-ı Cedid dönemi, Osmanlı modernleşmesinin sadece askeri değil; eğitim, ekonomi ve diplomasiyi de kapsayan ilk sistematik hamlesidir. 3. Selim'in hazırlattığı layihalar, devletin sorunlarını bizzat kendi bürokratlarıyla tartışma kültürünü başlatmış, Avrupa'da açılan daimi elçiliklerle klasik diplomasi anlayışı modern bir çehre kazanmıştır.

Mustafa Kemal Paşa’nın 19 Mayıs 1919 sabahı saat 08.00’de Samsun’a ulaştığını ve görevine başladığını bildiren tarihi telgrafı incelenmektedir. Hüseyin Baran Pekmen’in sunduğu belgede; "Yaver-i Fahrî-i Hazret-i Şehriyari" unvanıyla rapor veren Paşa'ya, Genelkurmay Başkanlığı'nın başarı dileyerek "Vaziyette değişiklik yoktur" şeklinde verdiği stratejik yanıt gözler önüne serilmektedir.

Eski Türk devlet geleneğinin temelini oluşturan "Kut" anlayışı, sadece bir yönetim yetkisi değil; aynı zamanda din, gelenek ve toplumsal sözleşmenin iç içe geçtiği çok boyutlu bir meşruiyet sistemidir. Bozkır kültürünün doğa ile olan derin bağı, bu yönetim modelinin ruhunu şekillendiren en önemli unsurdur.