6 Nisan 1925 gecesi, Atatürk iki köpeğin kavgasını ayırmak isterken sağ elinden ısırılmıştır. Olayın ardından dönemin en yetkin isimleri olan Dr. Refik Saydam, Dr. Neşet Ömer İrdel ve Dr. Haim Naim tarafından bir sağlık heyeti oluşturulmuştur.

6-7 Eylül, organize bir linç olarak 11 ölüm ve 5317 tesisin tahribiyle sonuçlanmıştır. Komünistlere yıkılmak istenen suç, Yassıada yargılamalarında DP tertibi olarak tescillenmiştir. Bu trajedi, azınlıkların iktisadi yıkımına ve kitlesel göçüne yol açan karanlık bir dönüm noktasıdır.

Kıbrıs sorunu üzerine 1955'te toplanan Londra Konferansı sürerken, Atatürk’ün evine bomba atıldığı haberi olayların fitilini ateşledi. İstanbul Ekspres’in haberiyle galeyana gelen ve organize olduğu anlaşılan gruplar, gayrimüslim mülklerine yönelik devasa bir tahrip dalgası başlattı. Kontrolden çıkan saldırılar ancak TSK müdahalesi ve sıkıyönetimle durdurulabildi.

İstanbul'un işgal döneminde Patrikhanenin sergilediği tutumla başlayan gerginlik, Cumhuriyet döneminde mübadele ve Varlık Vergisi gibi politikalarla derin bir güvensizlik zeminine oturmuştur. İkinci Dünya Savaşı yıllarında azınlıkların "Nafia" askeri olarak silahsız çalıştırılması, devlet ile Rum azınlık arasındaki ilişkileri daha da yıpratan toplumsal bir travmaya yol açmıştır.